Site Loader
Kraina Żubra

Nigdy do końca nie rozumiałam czym różni się puszcza od lasu. No bo i tu las, i tam las. I tu drzewa, i tam drzewa. Więc żeby poczuć różnicę, pojechaliśmy do puszczy Białowieskiej. Znawcy lub pasjonaci mogliby rozpisywać się nad różnorodnością skupisk roślinnych, z rzadkimi gatunkami drzew, stanowiącymi relikt lasów pierwotnych, na czele. Ja po prostu chciałam porównać puszczę z lasem, i oczywiście zobaczyć żubra. W tamtym rejonie polecam jednak nie tylko puszczę Białowieską, ale też znajdujące się nieco dalej wsie Puchły, Soce i Trześciankę. Kraina żubra i kraina otwartych okiennic to idealne miejsca na spacer.

Kraina Żubra

Naszą przygodę z puszczą Białowieską zaczęliśmy od ścieżki edukacyjnej Szlak Dębów Królewskich i Książąt Litewskich (GPS/ Google Maps: 52°43’51.9″N 23°47’23.6″E / 52.731095, 23.789889). Jest to krótka (około pół kilometra), w pełni dostosowana do wózków ścieżka, wiodąca wśród kilkudziesięciu starych dębów. Te najstarsze i najpiękniejsze zostały nazwane imionami władców i możnych średniowiecznej Polski i Litwy (pełna lista tutaj). Na tabliczkach znajdziemy również ciekawostki dotyczące historii puszczy, polowań i dawnego stylu życia. Bardzo miły spacer, po pięknym starym lesie. Naprawdę rzadko można spotkać tak wiele starych drzew w jednym miejscu. Niektóre dęby miały ponad 400 lat. Wstęp płatny.

Następnie pojechaliśmy na początek kładki Żebra żubra (GPS/ Google maps: 52°42’13.8″N 23°49’47.0″E, 52.703835, 23.829709). To cztero kilometrowa ścieżka prowadząca przez podmokłe tereny puszczy Białowieskiej. Nazwa ścieżki nie oznacza niestety, że w tamtym rejonie występuje wiele żubrów i na pewno jakiegoś spotkamy, chociaż miałam malutką nadzieję, że może się jednak uda. Oczywiście nie udało się. Czytałam później, że jakiś turysta spotkał w puszczy żubra, ale pewnie wybrał inne miejsce albo inną porę dnia. Skąd więc nazwa? Kładka powstała już w latach 80-tych ubiegłego wieku, a by ułatwić przejście po podmokłym terenie ułożono drewniane żerdzie w niewielkich odstępach, przypominających żebra. Obecnie kładka jest odnowiona i swobodnie można po niej przejechać wózkiem. Zakaz wjazdu rowerem. Wstęp darmowy.

Puszcza Białowieska

W tym miejscu miałam okazję wreszcie zrozumieć czym różni się puszcza od lasu. Puszcza to lasy pierwotne, bez ingerencji człowieka. I nawet na tym niewielkim fragmencie to widać. Z wytyczonej dla turystów ścieżki nie da się zejść nie tylko dlatego, że teren wokół jest podmokły ale dlatego, że teren jest całkowicie zarośnięty. Jest tu wszystko – różnorodne drzewa, krzewy, paprocie, płożące rośliny, mchy i dzikie kwiaty. A czego nie ma? Ziemi. Wszystko wokół było albo zielone, albo było wodą. Las był tak zielony i zarośnięty, że niemalże nic nie było widać (i w słoneczny dzień było dość ciemno i mroczno). W zwykłych lasach tego nie ma. Roślinność jest rzadsza, przez co między drzewami chodzą grzybiarze. Dodatkowo co jakiś czas widać drzewa oznakowane do wycięcia, oraz najgorsze – zawsze znajdą się jakieś śmieci. Natomiast w puszczy Białowieskiej mogłam się poczuć prawie jak na obcej planecie.

A czemu prawie? Bo niestety oprócz nas na ścieżce było mnóstwo innych turystów. A ponieważ kładka jest wąska, a my dodatkowo mieliśmy wózki dziecięce, nie mogliśmy swobodnie cieszyć się miejscem. Zamiast podziwiać przyrodę, musieliśmy ustępować miejsca innym. Cóż, szczerze polecam Żebra żubra, ale postarajcie się wybrać mniej oblegany czas. Może wcześnie rano albo późnym popołudniem. A najlepiej poza sezonem.

Rezerwat pokazowy żubra

Oczywiście nie mogliśmy wyjechać z puszczy Białowieskiej nie zobaczywszy jej największego zwierza. Dla takich jak my, Białowieski Park Narodowy udostępnił Rezerwat Pokazowy Żubra. Znajduje się on na końcu kładki Żebra żubra, ale można też podjechać tam bezpośrednio (GPS/ Google maps: 52°42’14.1″N 23°47’43.2″E / 52.703921, 23.795332). Wstęp płatny. Rezerwat jest zaaranżowany bardzo naturalnie, zwierzęta mają duże wybiegi, a zwiedzający mogą odpocząć w cieniu drzew. Oprócz żubrów znajdziemy tam inne leśne zwierzęta jak dziki, wilki, jelenie czy łosie.

Kraina Otwartych Okiennic

Opuszczając tereny puszczy warto pojechać ok. 50 km w kierunku Białegostoku i zatrzymać się we wsi Trześcianka. Choć znajdziemy tam ładną, zieloną cerkiew, to wieś ta jest przede wszystkim znana ze względu na charakterystyczne domy z bogato zdobionymi okiennicami. Dzięki temu Trześcianka, oraz leżące nieopodal Puchły i Soce, tworzą piękny krajobraz zwany Krainą Otwartych Okiennic. Tamtejsze domy są drewniane, pięknie dekorowane, z malowanymi jaskrawymi kolorami okiennicami, narożnikami, a także elewacjami i szczytami. Ornamentyka ta jest niespotykana w innych regionach Polski i nawiązuje do zdobnictwa stosowanego w rosyjskim budownictwie ludowym. Rzadko się spotyka tak wiele atrakcyjnych domów w jednym miejscu.

Wsie mają zabudowę szeregową, więc można podziwiać domy nie wychodząc z auta. Najpełniej jednak możnaby się cieszyć okolicą, jeżdżąc po niej na rowerze. Tym bardziej, że wsie można objechać po trójkącie, przejeżdżając zaledwie 13 km. Jeśli zaś chodzi o drogi, to tylko w Trześciance jest asfalt. Do pozostałych wsi prowadzi droga z ubitego piasku, która pod kołami utworzyła swego rodzaju tarkę, po której okropnie się jechało. Tak źle, że do ostatniej polecanej wsi, Ciełuszki, mieliśmy tylko 2 kilometry, ale te 4 kilometry (licząc z powrotem) okazały się zbyt męczące. Więc jeśli ktoś nie ma roweru, a droga wyda mu się trudna do pokonania, to polecam z Trześcianki pojechać tylko do wsi Puchły, gdzie oprócz ładnych domów, znajduję się prześliczna, niebieska cerkiew.

Nocleg

Dwa kolejne noclegi spędziliśmy na darmowym kempingu Bondary nad Zalewem Siemianówka. GPS/Google Maps: 52°56’54.9″N 23°46’01.9″E / 52.948583, 23.767190.

Kamperem przez wschodnią Polskę

Ten wpis to część cyklu Kamperem przez wschodnią Polskę. Jeśli interesują Was inne niezwykłe miejsca, które zwiedziliśmy podczas wyjazdu, to zachęcam do przeczytania:
Poleski Park Narodowy. Bagna i torfowiska
Nadbużanka – Droga 816
Magiczne Podlasie. Podlaski Szlak Sakralny
Kraina żubra i Kraina Otwartych Okiennic
Skit świętych w Ordynkach
Szlak Tatarski
Kanał Augustowski (w przygotowaniu)
Mosty w Stańczykach i Suwalszczyzna (w przygotowaniu)
Biebrzański Park Narodowy (w przygotowaniu)
Narwiański Park Narodowy (w przygotowaniu)

Jadzia

Kategorie